Sevgi Çiçeği

          Canım Anneciğim; Seni çok ama çok seviyorum.

         Babamla evlenip kurdunuz yuva, kavuşturdu Rabbim sizi birkaç çocuğa, benim için katlandın nice zorluğa, ölüm acısını çektin anne.

          Ne zahmetle doğurdun beni, uyutup da beşiğe koyardın beni, canından da fazla severdin beni, uykusuz kalarak büyüttün anne.

         Dokuz ay götürüp beni emzirdin, kucağına alıp zevkle dindirdin, bilmediklerimi bana bildirdin, çok zahmetle büyüttün anne.

         Yazın sıcaklarda bahçede bağda, rüzgarda yağmurda soğuk havada, Fundalıkta çalılıkta birçok ağaçta, salıncaklar kurup salladın anne.

          Eller konuşur ben bakar iken, konuşmasını bilmez kekeler iken, yerlerde sürünüp apalar iken, elimden tutup yürüttün anne.

Canım Anneciğim; Dünyanın bütün gülleri ve çiçekleri sana armağan olsun

“Ey güzel Allah’ım, annem ve babam küçükken beni acıyarak nasıl zorluklarla büyüttüler ise, sen de onları öylece acı, onları bağışla, dünyada ve ahirette onlara merhamet et.” (İsra Suresi 24)