Ölümsüz Sevgi

       Sevgili Peygamberim Efendim Benim 

       Günahlarımın verdiği ağırlıktan tir tir titriyorum, acizlik içerisinde kıvranıyorum durmadan, yatağımın içerisinde iki büklüm ağlıyorum. Sen’in yokluğunun verdiği sancıdan. Yanaklarımdan iki damla yaş süzülüyor usulca. İki damla kan akıyor yüreğimin derinliklerine. Adını sayıklıyorum içten sessizce ve Sen’sizce… 

        Ya Resulallah, Sen gideli bizler hep günah işler olduk, Sen gideli kiminle olacağımızı, nerede duracağımızı bilemez olduk, Yanlışlarımız doğrular arasında, doğrularımız yanlışlar arasında. Oysa Sen giderken doğruları söyleyip de gitmiştin. Sana çok muhtacız Canım peygamberim ne olur tekrar gel, Sen gel ki hicranım dinsin. Ama Sen gelmezsen ben Sana geldim, İkliminden derdiğim güllerle huzuruna geldim, paramparça olmuş yüreğimle geldim, sırtımda günah yüklü heybemle kapına geldim, yüzüm yok yüzüne bakmaya ama Nur yüzünü görmeye geldim. Layık değilim istemeye ama Senden şefaat istemeye geldim…        Gül Ravza’na varamadım Gülerin Şahı, anlatamadım cihan-ı beşere Sen’in güzelliğini, Nebilerin Nebisi, Alemlere rahmet olduğunu anlatamadım. Oysa Sen ümmetim ümmetim diye nelere göğüs gerdin. Utanıyorum bu halimle Sana seslenmeye. “Kişi sevdiği ile beraberdir” demişsin Sultanım, beni de Sen’i sevenler kervanına kabul edecek misin? Utanıyorum hakkım yok şefaatını istemeye, ama Sen ümitsizlerin ümidisin, bana da şefaat edecek misin?

        Sayısız, Sınırsız ve Sonsuz SALAT-Ü SELAM Üzerine Olsun Sevgili Peygamberim Efendim Benim…